[v]*[v]*[v]*[v]*[v]: February, 2007

February 21

ช่วงนี้เป็นอารายก็ไม่รู้ เบื่อๆเซ็งๆอย่างกับโดนวางยาเบื่ออย่างนั้นแหละ

กลายเป็นคนไร้อารมณ์ ความรู้สึก

อยากจะพูดหรืออยากจะทำอะไรตามใจตัวเองบ้าง แต่ก็ทำไม่ค่อยได้เลย

ได้แต่นั่งอยู่เฉยๆ ทำเหมือนไม่มีอะไร มีใครเคยเป็นแบบนี้มั่งมั้ย

เหนื่อย... กับการที่ต้องทำตัวแบบที่ไม่ใช่ตัวเรา

เบื่อ...กับการต้องทนและต้องทำในสิ่งที่เราไม่ต้องการ

เมื่อไหร่ จะจบสักที!!!

และแล้วก็เป็นอีกหนึ่งปีที่ผ่านไป กับวาเลนไทน์ที่ เหมือนเดิม ไม่มีอะไรต่างไปเลย ว่างเปล่า

ความสำคัญ มันคงมีน้อยไป มันก็เลยเป็นแบบนี้ คงจะโทษใครไม่ได้หรอก

ก็คิดซะว่ามันก็เป็นเพียงแค่อีกหนึ่งวันธรรมดา ที่คนส่วนใหญ่เค้ามีความสุขก็แล้วกัน

มันก็แค่เพียงวันๆนึงที่มีหลายๆคนโทรมาหา จะเอาดอกไม้มาให้ มันก็น่าจะดีใจอยู่หรอกนะ

ถ้าเปลี่ยนจากคำว่า หลายๆคนมาเป็นคนคนนั้นที่เราให้ความสำคัญกับเค้ามากๆ แต่เค้าจะรู้ตัวบ้างมั้ย

หลายๆคนโทรมาถาม ว่าวีได้อะไร คงจะงงกันใช่มั้ยที่ไม่ได้คำตอบ

แต่ก็ช่างมันเถอะ ก็บอกแล้วว่ามันเป็นแค่วันธรรมดาๆ ความรักมันวัดกันที่การดูแลเอาใจใจส่หนิ มันไม่ใช่ของขวัญ

ช่วงนี้ก็จะสอบแล้วหล่ะ อ่านหนังสือกันด้วยนะ หายเศร้าเมื่อไหร่ก็คงดีเองแหละ หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น

ถ้าไม่หายก็คงจะกลายเป็นหุ่นยนต์ ก็ดีเหมือนกัน กินน้ำมันแทนข้าว เปลืองตังแม่ดี

February 05

จะมีใครมั้ย

ที่จะเข้าใจ ความเหงา ว่ามันเป็นยังไง

มีใครบ้างมั้ยที่จะเข้าใจความรู้สึกของเรา

ทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้ ก็ไม่รู้ ไม่รู้เลยจริงๆ